Berlin – a guest post from my friend John

What John, my friend from Pennsylvania, USA, has to say about the beautiful city of Berlin, and why he has chosen it as his home:

“Berlin. You just say the word and the preconceptions swirl in. David Bowie, the club scene, the Führerbunker, the Wall. For Berlin, history has been hidden beneath the surface, but it is lurking only just beneath if you care to look for it. Berlin is as much still an idea as it is a city. Each neighbourhood (or “kiez” in German) has its own feel to it and its own “kiezkultur”. Whether it is child-friendly Friedenau or artist centric Kreuzberg, Berlin sometimes feels more like a Pandemonium than a capital city.

Berlin is a kaleidoscope not just its apartments and in districts, but in foods and languages. German still dominates many businesses here in Berlin, especially outside of the start-up scene. But English dominates the streets in many districts. French, Turkish, Arabic, Greek, Russian all have their communities and sometimes entire districts. Hipsters have infiltrated most parts of the city, nowhere is truly safe from them. The food likewise comes from all over the world with specialities in Mexican, Indian, Indonesian and Turkish foods on top of the Döner and Currywurst that Berlin is perhaps best known for.

The stereotype of Berlin also relies on its jobless, artistic cool. The division of Berlin kept companies and many people out, keeping rents low and government aid high. While this has largely persisted during the long and expensive process of reunifying the city (and the country), Berlin’s cheap rents have encouraged many young entrepreneurs from across Germany and Europe to make Berlin their home. The rush of new faces into Berlin has raised rents, but the artists are not leaving without a fight. Berlin has never been without its strong counterculture to the Prussians living around it – not in the 30s before Hitler and certainly not today. The art seen will remain and will evolve. And in the meantime, the artists will have to share the city with the yuppie businessmen and government ministers. Berlin is in its own way all things to all people.

Berlin’s incredible variety, its opportunities and its cost of living drew me, and many others, to the city. Moving to Berlin is a chance to live in many cities all at once; each neighborhood and community can seem a world apart.”

John and me
John and me
Molecule Man, Spree River
Molecule Man, Spree River
Berliner Fernsehturm
Berliner Fernsehturm

Life

“Just living is not enough,” said the butterfly, “one must have sunshine, freedom, and a little flower.” (Hans Christian Andersen)
Don’t you agree?

——

“Sadece yaşamak yetmez,” dedi kelebek, “günışığı, özgürlük ve küçük bir çiçek de gerek.” (Hans Christian Andersen)
Öyle degil mi?

(The photo was taken in Malatya, Turkey.  |  Bu fotoğraf Malatya’nin Kızılçukur Köyünde çekilmiştir.)

 

Good bye 2015, you have been great! | Our World Trip

We flew around the whole world, visited four continents, travelled to many countries, swam in three oceans, flew through different time zones and experienced the exact same day twice.

We cycled through unfamiliar cities, survived the craziest (bus) drives, jumped off cliffs, saw some sunrises and many sunsets. We climbed up volcanoes, tracked through bays, and fought against angry monkeys. We tried surfing, diving and even canyoning. We lay on lonesome beaches with white sand and turquoise colored water.

We spent time in the jungle, on mountains, visited historical sites; we slept under the most amazing night sky and saw the sea glowing in a neon blue light. We swam in waterfalls and with wild giant turtles; we saw sea shells moving.

We learned a lot about other cultures and traditions, we tried exotic fruits and food, and even took some cooking classes. We met new people and have made many new friends. We partied, sang and danced.

Our world trip has been a big adventure, like a dream and we have had the courage to live this dream. We had fun, enjoyed great happiness and laughed a lot. We loved the freedom we had and lived our lives to the fullest.

We saw big wealth, but also desperate poverty. We had time to think about the world, about the people, about us. We learned to appreciate what we have. Time went by so fast. What we have now are UNFORGETTABLE MEMORIES.

______

Elveda 2015, şahaneydin!  |  Dünya turumuz

Uçakla tüm dünyayı turladık, dört kıtayı gezdik, birçok ülkeyi gördük, üç okyanusta yüzdük, ve farklı zaman dilimlerini geçerek aynı günü iki kere yaşadık.

Yabancı, bilmediğimiz şehirlerde bisiklet turlarına çıktık, çılgın Asya trafiğinde seyahat ettik, kayalıklardan atladık, bir kaç gündoğumuna ve birçok günbatıma tanık olduk. Volkanlara tırmandık, koylardan geçtik, öfkeli maymunlarla savaştık. Sörf yapmayı, denizin derinliklerine dalmayı hatta “canyoning” yapmayı denedik. Bembeyaz, un gibi kumu, ve turkuaz renkli suyu olan plajlarda güneşlendik.

Ormanlarda, dağlarda zaman geçirdik, tarihi yerleri gezdik. Parlayan yıldız dolu gökyüzünün altında uyuduk, ve gece denizin sarı-mavi bir ışıkla ışıldamasına tanık olduk. Şelalelerde, ve denizde dev kaplumbağalarla beraber yüzdük; oynayan deniz kabuklarını izledik.

Değişik kültür ve gelenekleri tanıdık, hiç bilmediğimiz egzotik meyve ve yemekler yedik, yemek pişirme dersi bile aldık. Bir sürü insanla tanıştık, yeni arkadaşlıklar edindik. Şarkılar söyledik, ve oynadık.

Dünya turumuz büyük bir maceradı. Bir rüya gibi, ve biz bu rüyayı görmeye cesaret ettik. Çok eğlendik, mutlu olduk, kahkahalar attık. Özgürlüğümüzü çok sevdik ve hayatımızı doya doya yaşadık.

Büyük zenginlik gördük, ama acımasız fakirlikde. Düşünmeye çok zamanımız oldu: dünya ve insanlar, ve kendimiz hakkında. Bu güzel, şanslı hayatımızın değerini bilmeyi öğrendik. Zaman çok çabuk geçti. Bu turdan bize şimdi kalan? UNUTULMAZ ANILAR!

“If the Earth were a single state, Constantinople would be its capital.” Napoleon Bonaparte

Istanbul is one of the oldest, and for me greatest, cities in the world. Located on two continents at the same time, Istanbul is a very special place with an exciting history.

Around 660 B.C., the Greek king Byzas, whose oracle told him that he would build his city opposite “the Land of the Blinds”, is the one who gave Istanbul its first name: Byzantium. The “Land of the Blinds” refers to today’s Kadiköy because its residents did not see the great land lying in front of them, on the other side of the sea, which is the historic city center of today’s Istanbul. Over time, Byzantium became a booming hub for trading, advancement and a center of power.

Searching for a new capital of the Roman Empire, Constantine the Great found what he was looking for in Byzantium. In 330, the city was renamed to Constantinople after him.

Constantinople, continuously growing more powerful, served, for a very long time, as the capital city of the Roman/Byzantine Empire, and at times of the Latin Empire.

However, in 1453, the Ottoman Sultan Mehmed II or Mehmed the Conqueror, at only 21 years of age, conquered the city. He wanted to become the commander that the Prophet Mohammad had mentioned: “One day, Constantinople will be conquered. How wonderful and blessed are the commander of its conquest and his soldiers.” Sultan Mehmed II turned Constantinople into a Muslim city, however he allowed people from all religions to live in the city and to practice their own faith.

Istanbul stayed the center and stronghold of the Ottoman Empire for many centuries. However, after the Ottoman’s defeat in World War I, the Turks occupied Istanbul, and with Mustafa Kemal Atatürk as their leader the Republic of Turkey was founded in 1923.

Today, Istanbul is home to around 14 Million people and is a place full of history, culture and lifestyle.

By the way: It is unclear when the city was named “Istanbul”. It is believed that Istanbul comes from “ei stan polis” which is Greek and means “go to the city”.

Ayasofya Mosque (Hagia Sophia)
Ayasofya Mosque (Hagia Sophia)
Ayasofya Mosque (Hagia Sophia)
Ayasofya Mosque (Hagia Sophia)
View from the Galata Kulesi (Galata Tower)
View from the Galata Kulesi (Galata Tower)
Galata Kulesi (Galata Tower)
Galata Kulesi (Galata Tower)
Sultan Ahmet Camii (The Blue Mosque)
Sultan Ahmet Camii (The Blue Mosque)
Büyük Mecidiye Camii (Büyük Mecidiye Mosque)
Büyük Mecidiye Camii (Büyük Mecidiye Mosque)
Turkish coffee and desserts
Turkish coffee and desserts
İstiklal Caddesi (İstiklal Avenue)
İstiklal Caddesi (İstiklal Avenue)
Eminönü (Eminönü district)
Eminönü (Eminönü district)
Bostancı
Bostancı

________

“Eğer dünya tek bir ülke olsaydı başkenti İstanbul olurdu.” Napoleon Bonaparte

İstanbul dünyanın en eski ve en güzel şehirlerinden birisidir. Aynı anda iki kıtaya uzanan İstanbul, heyecan verici bir geçmişe sahip olmakla birlikte çok özel bir yerdir.

Rivayete göre, milattan önce 660 yılında, Yunan kral Byzas bir falcıdan, yeni şehrini Körler Ülkesi’nin karşısına inşa edeceğini öğrenir. Körler Ülkesi diye adlandırılan yer bugünün Kadıköy’üdür. Neden mi körler ülkesi olarak adlandırılıyor? O dönemin sakinleri denizin karşı tarafında olan o güzel bölgeyi, yani bugünün tarihi Istanbul’unu, göremezler! Kral Byzas, karşı kıyıda yeni bir şehir kurar ve adını Bizans (Byzantium) koyar. Bizans şehri zamanla değer kazanır ve önemli bir ticaret merkezine dönüşür.

Roma İmparatorluğu için yeni bir başkent arayan Büyük Konstantin, Bizans şehrinde aradığını bulur. Milattan sonra 330 yılında, Büyük Konstantin Bizans’ın ismini değiştirir ve Konstantinopolis koyar.

Sürekli büyüyen ve önemi artan Konstantinopolis yüzyıllar boyunca Roma / Bizans İmparatorluğu ve bir süre Latin İmparatorluğunun başkentliğini yapar.

1453 yılında, Osmanlı Sultanı Mehmet II. (Fatih Sultan Mehmet)’in henüz 21 yaşındayken, şehri fethetmesiyle tarihin akışı değişir. Böylece Hazreti Muhammed’in bahsettiği komutan o olur: “Kostantiniyye mutlaka feth edilecektir. Onu feth eden ne ulu bir komutan, onun askerleri ise ne güzel askerlerdir.”

Fatih Sultan Mehmet Konstantinopolis’i Müslüman bir şehre dönüştürür fakat Müslüman olmayanların da Konstantinopolis’te yaşamalarına ve kendi inançlarını uygulamalarına izin verir.

İstanbul yüzyıllar boyunca Osmanlı İmparatorluğu’nun merkezi olarak kalır. Ancak, I. Dünya Savaşı’nda Osmanlı İmparatorluğu yenilir ve ardından İstanbul işgal edilir. 1923’te İstanbul’un kurtuluşu gerçekleşir, ve Mustafa Kemal Atatürk’ün liderliğinde Türkiye Cumhuriyeti kurulur.

İstanbul’da bugün yaklaşık 14 milyon insan yaşıyor. Bu güzel şehir, tarihin ve kültürün bir merkezi olmaya devam ediyor.

Bu arada İstanbul’un “İstanbul” ismini nereden aldığı belirsiz. Yunanca “ei stan polis”, yani “şehre gitmek” sözünden geldiği düşünülüyor.

(Sources/Kaynaklar:  http://www.theottomans.org, http://www.wikipedia.org, http://www.planet-wissen.de)

New York, New York

New York is called the city that never sleeps for a good reason. I spent almost a month there, and I still haven’t figured out how there can be so much traffic on let’s say a Tuesday night. Where do all these people go? Things to do in New York – yes, there are plenty on any night! BUT: Don’t these people work? There is no way that all of them are tourists. I can’t explain it… But, in terms of traffic, what I can say is that there is this constant noise of sometimes more sometimes less distant traffic that comes with you wherever you go in and around Manhattan. On top of that you frequently get the chance to “enjoy” the sound of police sirens which totally sound like the ones in movies – at least to someone from Germany – which again is very cool.🙂

Life in New York is very fast-paced. Everyone in New York seems busy, and everyone seems to be rushing from one place to another. Once, I was leaving a subway station, I stopped to watch the people passing me by. It was around five o’clock in the evening and the crowd was moving very fast – I guess that’s why I decided to move to the side for a moment. It felt very strange, it was like I had suddenly moved to a parallel world, escaped the big rush and I was watching the hustle and bustle from an outside world… No one seemed to notice me, actually no one seemed to notice anyone. Everyone was busy with her or his own stuff. Some were arguing on the phone, others were having a quick dinner on the way … and of course, there were the ones who were “lost” in their music coming through their headphones. All in all, I can’t say that I noticed many happy faces. Actually, almost no one was smiling. Nevertheless, I found New Yorkers (sorry supermarket cashiers, but I have to exclude most of you here) to be very friendly. Whenever I stopped a stressed out looking person to ask something, she or he seemed happy to help me.

Most people I got to know in New York work very long hours every day with ten to twenty annual holiday days. In Germany most employees have thirty days off a year which is a huge difference, isn’t it?! BUT: we are talking about New York. Many people seem to move to New York for a few years only and work very hard in that time because, just as Frank Sinatra sang, they believe “if I can make it there, I’m gonna make it anywhere”. And I think there is something to it!

After a long working week many New Yorkers enjoy a beautiful day in one of the city’s beautiful parks. I absolutely loved New York’s “park culture”! Whether it is taking part in a ping-pong tournament, dancing Tango, joining discussion groups, playing chess, or just lying on the grass and reading a book, New York’s parks have so much to offer. When you’re lucky (or clever enough to check the event calendar on the internet) you might even get the chance to watch a free dance show or concert.

I could spend months in New York and still find new things to do every day. Also, New York is incredibly international. I’m sure you could even find a partner to practice a language you have never heard of before… It feels like you have the whole world in one place. Maybe that’s why a tiny room in Manhattan seems to cost so much as you’re renting the world.🙂

NYC on a beautiful day
NYC on a beautiful day
View from Top of the Rock
The view from Top of the Rock
Top of the Rock
Top of the Rock
Wall Street
Wall Street
A dance show in Bryant Park
A dance show in Bryant Park
Flowers in the Highline Park
Flowers in the Highline Park
View from the Highline Park
View from the Highline Park
Happy Birthday to the Dalai Lama :)
Happy Birthday to the Dalai Lama🙂
Grand Central Station
Grand Central Station
The Statue of Liberty
The Statue of Liberty
The view from the Empire State Building
The view from the Empire State Building
The Graffiti Hall of Fame in Harlem
The Graffiti Hall of Fame in Harlem

_________

New York’a uyumayan şehir derler ve bunun iyi bir nedeni var. Orada neredeyse bir ay geçirdim ve hala diyelim ki normal bir salı gecesinde nasil bu kadar trafik olabildiğini çözemedim. Bu insanlar nereye gider? Hangi gün olursa olsun, New York’ta görecek, gezecek ve yapılacak şeyler çok, evet doğru, AMA bu insanlar çalışmıyormu ya? Hepsinin turist olması imkansız. Hiç bilmiyorum… ama trafik hakkında söyleyebileceğim şu: Manhattan ve çevresinde nereye giderseniz gidin bazen çok uzaktan bazense çok yakından gelen trafik gürültüsü hep sizinle olacaktır. Ara sıra da polis sirenleri katılır bu gürültüye… New York polisinin sirenleride aynı filmlerde gibi bu arada.🙂

New York’ta hayat çok hızlı bir tempoda yaşanıyor. Herkes meşgul görünüyor, ve bir acele içinde bir yerden bir başka yere koşturup duruyor insanlar. Bir keresinde bir Metro istasyonunda yürüyordum. Beni geçen insanları seyretmek için durdum. Akşam saat beş gibiydi ve kalabalık çok hızlı hareket ediyordu – heralde bu yüzden bir an için kenara çekilmeye karar vermiştim. O an çok garip hissettim, sanki aniden bir paralel dünyaya göçmüş gibi oldum. Sanki birden insanların koşuşturmasını bir dış dünyadan izliyormuşum gibi… Beni kimse fark etmedi, aslında hiçbir kimse kimseyi fark ediyor gibi değildi zaten. Herkes kendi işi ile meşguldü. Bazıları yolda hızlı bir akşam yemeği yiyorlardı, bazılarıysa telefonda tartışıyorlardı … ve tabii ki, kulaklıklar takılı kendi müzik dünyalarında kaybolanlar vardı. Çok fazla mutlu yüzler gördüğümü söyleyemem. Aslında, neredeyse hiç kimse gülümsemiyordu. Buna rağmen New York’lulari çok cana yakın ve sıcak buldum. Ne zaman stresli görünen birini durdurup soru sorsam, mesela yol hakkinda, hep güzel bir cevap aldım.

New York’ta çoğu insan her gün çok uzun saatler çalışıyor, ve yıllık tatil günleride az: on ile yirmi gün arasi. Almanya’da çalışanların çoğu otuz gün tatil yapabiliyor, bu çok önemli bir fark bence. AMA: New York’tan bahsediyoruz. Birçok insan sadece bir kaç şenliğine taşınıyor New York’a ve bu süreçte çok çalışıyor, çünkü Frank Sinatra dediği gibi, “if I can make it there, I’m gonna make it anywhere”, yani eğer New York’ta başarılı olursam, dünyanın her yerinde başarılı olabilirim. İnsanlar buna inanıyorlar. Çok yanlış düşündükleride söylenemez bence!

Uzun bir iş haftasi sonrasi birçok New York’lu şehrin o güzel parklarından birinde güzel bir gün geçirmeye gider. Ben New York’un “park kültürünü” çok sevdim! New York’un parkları insanlara o kadar çok şey sunuyor ki: masa tenisi turnuvalarına katılabilirsiniz, tango dansı edebilirsiniz, tartışma gruplarına katılabilirsiniz, satranç oynayabilirsiniz, veya sadece çimin üzerine yatıp ilginç bir kitapa dalabilirsiniz. Eğer şanslısanız bedava bir dans gösterisi veya konser bile izleyebilirsiniz.

New York’ta bir kaç ay bile kalsam, her gün yapacak yeni şeyler bulabilirim kendime. Ayrıca, New York inanılmaz multi-kültürel bir şehir. Eminim daha önce hiç duymadığıniz bir dili öğrenmek için bile bir arkadaş bulabilirsiniz burada. Sanki tüm dünya bir şehire toplanmiş gibi bir yer New York. Belkide bu yüzden Manhattan’de küçücük bir odanın fiyati sanki tüm dünyanı kiralıyormuşunuz gibi yüksek.🙂

I fell in love with O’ahu, Hawaii

Hawaii consists of eight main islands of which O’ahu is the third largest and most populated one. Even though Hawaii is the 50th state of the United States of America, O’ahu didn’t feel very American to me. This is mainly linked to the fact that the majority of Hawaii’s population is Asian or has Asian ancestors. In comparison to that the native Hawaiian population is not very large (around 10%), nevertheless their culture and language is omnipresent in O’ahu. For instance, “aloha” is the most common way to greet, and “mahalo” the word used to say “thank you”.
——
Hawaii sekiz ana adadan oluşmaktadır. O’ahu bu adaların arasında en yoğun nüfusa sahiptir, ve büyüklük olarak üçüncü gelir. Hawaii Amerika Birleşik Devletleri’nin eyaletlerinden biridir, ama insan hiç Amerika’da gibi hissetmiyor, en azından ben hissetmedim. Bunun en büyük nedeni Hawaii’nin nüfusunun çoğunluğu Asya’dan gelmesi, veya Asya kökenli olması. Buna karşın yerli Hawaii’lıların nüfusu az (10% civarında), yinede kültürleri ve dilleri O’ahu’nun her tarafında fark ediliyor. Örneğin (ingilizceyi kullanmak yerine) selamlaşırken “aloha”, ve teşekkür ederken “mahalo” denilir.

image
Waikiki Parade
image
Waikiki Parade
image
Hawaiian restroom signs | Hawaii'da tuvalet işaretleri

O’ahu has a very special atmosphere. I can’t really describe it, but let me put it this way: you see beautiful flowers everywhere, the people are very friendly, the weather is great, no one seems to be stressed out (but happy), you’re never too far from the sea, …
——
O’ahu çok özel bir atmosfere sahiptir. Bunu kelimelerle açıklaması zor, ama şöyle anlatayım: insanlar çok canayakın, her yerde güzel çiçekler açıyor, hava harika (kış diye bir mevsim yok), hiç kimse stress altında değil sanki ve çok mutlu görüyorlar, adada nerde olursan ol deniz hiç bir zaman uzakta değildir, …

image
A Hawaiian bus stop | Hawaii'da bir otobüs durağı
image
Sunset Point Beach Park
image
Kawela Bay
image
The inactive volcano Diamond Head | Sönmüş Volkan Diamond Head
image
The view from the top of Diamond Head | Diamond Head'in tepesinden görünen manzara
image
Little red headed birds | Kırmızı kafalı kuşlar
image
Pupukea Beach Park
image
When an unexpected friend joins you at the beach... | Denizde bir an beklemediğin bir arkadaş yanına gelebilir...
image
Sunset in Waikiki | Waikiki'de güneşin batışı

O’ahu has been one of my favorite places so far. I definitely want to go back one day to discover the other islands.
——
O’ahu gittiğim en güzel yerlerden biri. Kesinlikle diğer adaları keşfetmek için Hawaii’ya bir daha gitmek istiyorum bir gün.

image
Lanikai Beach

Australia’s East Coast in pictures

Below are some pictures from our journey from Cairns to Sydney. However, there is a lot more to see and do on Australia’s East Coast – a good excuse to visit Australia (soon) again.😉
——
Aşağıda Cairns’den Sydney’e yolculuğumuzdan bir kaç fotoğraf. Avusturya’nın doğu yakasında görülecek ve yapılacak çok daha fazla şey var – artık bir dahaki sefere.😉

image
The (free) Lagoon in Cairns | Cairns'de bedava havuz ve deniz keyfi
image
On the way from Cairns to Airlie Beach | Cairns'den Airlie Beach'e giderken
image
Beautiful Airlie Beach | Güzel Airlie Beach
image
Our noisy friends | Kafa şişiren arkadaşlar
image
Amazing sunsets | Güneşin muhteşem batışını
image
On the way to Noosa | Noosa'ya giderken
image
Noosa Sunshine Beach
image
Can you see it? | Onu görebiliyormusunuz?
image
Noosa National Park - Coastal Track
image
Mr. Crab is building a house | Yengeç ev yaparken
image
Noosa National Park - Coastal Track
image
Noosa National Park - Coastal Track
image
Can you see the Koala? | Koala'yı görebiliyorsunuz?
image
Noosa National Park - Coastal Track
image
Brisbane's skyline
image
Sydney
image
Australia seems to make me jump🙂 | Avustralya'da insanın içinden atlamak geliyor nedense🙂
image
Sydney Harbour Bridge

I love Bali

Bali, the “Island of Gods”, is doubtlessly the most famous island of Indonesia. As soon as you step out of the airport, its unique culture and its special flair captivates you.
Indonesia is a country with a mainly Muslim population, however more than 80 percent of the Balinese are Hindu.
Therefore, the daily life in Bali is highly influenced by Hinduism.
——-
“Tanrıların adası” Bali kuşkusuz Endonezya’nın en tanınmış adasıdır. Havaalanından dışarı adım attığın an, Bali’nin eşsiz kültürü ve enteresan havası insanı büyülüyor. Endonezya çoğunlukla Müslüman bir nüfusa sahip, ancak Bali’de yaşayan insanların yüzde 80’i Hindu.
Bu nedenle, Bali’de günlük yaşam Hinduizm inançının geleneklerine çok bağlıdır.

image

image

The “offerings” which you can see in front of every house on the sidewalk, in restaurants, on the beach, in hotels – basically everywhere in Bali – are the most visible example for Hindu culture. In tiny baskets the Balinese offer to their Gods different kinds of things, like rice, flowers, cigarettes, biscuits, … – three times a day. This is a way of showing gratitude and giving the Gods back what they have given to them.
——-
Hindu kültürünün en görünen örneği, kapı, restoran, veya otel önüne, kaldırıma yerleştirilmiş olan “tekliflerdir”. Minik sepetler içinde Bali’liler tanrılarına pirinç, çiçekler, sigara, bisküvi, … evde ne varsa, teklif ederler ve bu sepetleri günde üç kere tazelerler. Bunu yaparak tanrılara teşekkür ve şükür ederler, ve onların sayesinde sahip oldukları şeylerin birazını onlara geri verirler.

image

I still haven’t figured out how this is possible, but sometimes you walk around in Bali, and whole streets smell like massage oil and flowers. It’s amazing! Oh, before I forget to mention it: Bali is home to incredibly beautiful flowers.
——-
Ben hala bunun nasıl mümkün olduğunu anlayamadım, ama bazen Bali’de dolaşırken uzun sokaklar bile naneli masaj yağı ve çiçek gibi kokar. Harika gerçekten! Ah, unutmadan söyleyeyim: Bali’de inanılmaz güzel çiçek türleri bulunur.

image

image

Furthermore, Bali is famous for its traditional music and dances. We had the opportunity to watch the “Kecak Dance”, also called “Monkey Dance”, which is a kind of musical theater. Around 100 men sit in a circle and tell a story with a special chant.
——-
Bali ayrıca geleneksel müziği ve dansları ile ünlüdür. Biz bir müzikal tiyatro olan “Kecak Dansını”, izledik – “Maymunlar Dansıda” deniyor bu dansa. Yaklaşık 100 erkek, bir daire oluşturup değişik sesler çıkararak bir hikaye anlatıyor. Çok enteresan bir gösteri!

image

One last interesting fact about Bali: Do you know what the Nyepi Day is?
It’s the day of the Balinese Hindu New Year. However, the Nyepi Day is highly different to our New Year’s celebrations. On Nyepi Day no one is allowed to speak, absolute silence is required from everyone; nobody works – so everything is closed; all daily routine stops; no lights are turned on at night; the streets are empty, as no one is allowed to step outside his/her home – tourists included. On this very special day, the Balinese try to achieve inner purity and self-reflection through meditation. Also, it is believed that evil spirits leave Bali on Nyepi Day until the next year, as they are fooled by the Balinese into thinking that nobody actually lives on Bali. We missed the Nyepi Day, but I think it’s a very interesting tradition, I’d like to experience once. I guess this is a good reason to visit Bali again.🙂
——-
Bali hakkında son ama çok ilginç bir şey:
Nyepi gününün ne olduğunu biliyormusunuz?
Nyepi günü Bali’deki Hindu’larin yeni yıl günü. Ancak, Nyepi günü bizim yılbaşı kutlamalarıdan son derece farklıdır. Nyepi gününde konuşmak yasaktır; kimse çalışmaz, yani her yer kapalıdır; tüm günlük işler bir yana bırakılır; ışıklar tüm gün ve geçe kapalı kalır; kimse evden çıkamaz – turistler dahil – her taraf bomboşdur yani. Bu çok özel günde, Bali’liler meditasyonla meşguldurlar ve hayatları hakkinda düşünürler. Ayrıca, konuşmayarak ve dışarıya çıkmayarak, Bali halkı kötü ruhları aldattığını düşünür: kötü ruhlar Bali’ye gelir bakar, ve kimseyi görüp duyamadıkları için Bali’yi bir sonraki seneye kadar terk ederler. Çok ilginç bir gelenek değilmi?

image

image
Pura Tanah Lot

A final advice: If you go to Bali, don’t stay in hotels, stay in home-stays! You’ll be able to experience real Balinese culture and hospitality, and will very probably leave the place with a new Balinese family.😉 But be aware of the noisy roosters! Families often own one rooster for each child they have.
——-
Son bir tavsiye: Eğer Bali’ye giderseniz Homestay’lerde, yani aile pansiyonlarında kalın. Böylece gerçek Bali kültürünü tanıma şansınız olur, hemde Bali’li bir aileniz olmuş olur – çok misafirperver insanlar Bali’liler! Ama bunuda bilin: Bir ailenin ne kadar çocuğu varsa, bir o kadarda horozu vardır. Yani sabahları sesli olabilir çocuklu ailelerde kalırsanız.

image
Our homestay in Ubud | Ubud'daki aile pansionumuz

Some more photos  |  Bir kaç resim:

image
Pura Tanah Lot
image
Uluwatu Temple | Uluwatu Tapınağı
image
Sunrise at Mount Batur | Güneşin doğuşu, Volkan Batur
image
Sunrise at Mount Batur | Güneşin doğuşu, Volkan Batur
image
Jatiluwih
image
Jatiluwih

image

image
Dolphins in Lovina | Lovina'da yunuslar
Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 64 other followers

%d bloggers like this: